Testowanie podzespołów lotniczych: rodzaje i badania środowiskowe

pexels-spacex-60132

Wszystkie produkty i materiały, których używamy w życiu codziennym, muszą przejść rygorystyczną serię testów , aby zapewnić bezpieczeństwo, ale są sektory, w których jest to ważniejsze niż inne. Przemysł lotniczy jest jednym z nich, z dwóch powodów.

Do testowania akumulatorów i magazynów energii polecamy komorę testową akumulatorów FDM, przeznaczoną do testowania w kontrolowanych warunkach.

Po pierwsze, ponieważ warunki środowiskowe , w jakich muszą pracować pojazdy i ich podzespoły, są, delikatnie mówiąc, ekstremalne. Po drugie, awaria w tym obszarze może mieć bardzo poważne konsekwencje.

W przemyśle lotniczym bezpieczeństwo i niezawodność są najważniejsze, dlatego dziś skupiamy się natestowaniu komponentów.

Testy podzespołów lotniczych mają różny charakter i dotyczą wszystkich podzespołów, głównie elektronicznych, stosowanych w statkach kosmicznych, satelitach i samolotach.

Dzisiaj przyjrzymy się najważniejszym testom przeprowadzanym na komponentach lotniczych, ze szczególnym uwzględnieniem testów środowiskowych.

Rodzaje testów komponentów lotniczych

 

Istnieją dziesiątki testów komponentów lotniczych, z których każdy ma swoje specyficzne przeznaczenie. Można je jednak podzielić na trzy główne kategorie: testy środowiskowe, testy integralności strukturalnej, testy elektryczne i testy funkcjonalne.

Przyjrzyjmy się im szczegółowo:

 

  • Badania środowiskowe: Odtwarzają ekstremalne warunki temperatury, wilgotności i ciśnienia. Na przykład cykli termicznych symulują gwałtowne zmiany temperatury w celu sprawdzenia rozszerzalności i kurczenia się materiałów.
  • Testy integralności strukturalnej: Testy te weryfikują odporność na naprężenia mechaniczne. Na przykład, test obciążenia statycznego ocenia, jak element wytrzymuje siły większe niż te oczekiwane podczas misji.
  • Testy elektryczne i funkcjonalne: Sprawdzają one prawidłowe działanie systemów elektronicznych. Wśród nich test ciągłości obwodu weryfikuje integralność połączeń, a test izolacji wykrywa ewentualne przecieki elektryczne.

testy
ekstremalne

Odkryj nową serię komór środowiskowych do badań klimatu kontrolowanego. Dowiedz się więcej.

komora klimatyczna

Testowanie komponentów lotniczych: środowiskowe

 

Spośród testów komponentów lotniczych testy środowiskowe , ponieważ pojazdy i ich komponenty będą narażone na ekstremalne warunki. 

Testy symulują warunki panujące na przykład podczas startu, na dużej wysokości lub w przestrzeni kosmicznej.

Do najważniejszych należy na przykładtest wydajności w wysokiej temperaturze, mający na celu ocenę zachowania się komponentów w wysokich temperaturach. 

Test przeprowadza się przy użyciu laboratoryjnego urządzenia zwanego komorą środowiskową. 

Komora klimatyczna należy do rodziny komór klimatycznych, czyli hermetycznie zamkniętych pomieszczeń, w których można zmieniać i monitorować temperaturę i wilgotność względną. Komorami klimatycznymi nazywamy komory przeznaczone do testów ekstremalnych, czyli takich, które osiągają bardzo wysokie wartości podczas opadania lub wynurzania.

W rzeczywistości, wśród protokołów testów wydajności w wysokiej temperaturze znajdują się cykle termiczne osiągające 150° , które służą sprawdzeniu, czy rozszerzanie się i kurczenie materiałów składowych mieści się w dopuszczalnych zakresach.

Te i inne testy środowiskowe podlegają regulacjom uznanych na całym świecie organów , które opracowują normy określające procedury. 

Do najczęstszych zaliczamy:

 

  • MIL-STD-810: Wojskowa norma dotycząca badań środowiskowych.
  • RTCA DO-160: Norma dotycząca warunków środowiskowych na dużych wysokościach
  • ECSS-E-ST-10-03C: Europejska norma badań środowiskowych w przemyśle lotniczym.

 

Nie możesz znaleźć idealnego pomieszczenia na próby?

Zbuduj swoje środowisko bezpośrednio online, w oparciu o swoje specyficzne potrzeby. Dowiedz się więcej.

Komora środowiskowa 25 litrów

Izba Środowiskowa FDM do Testowania Komponentów Lotniczych

Od ponad 70 lat FDM – Environment Makers jest liderem w sektorze badań klimatycznych.

Komory środowiskowe FDM to idealne rozwiązanie do badań środowiskowych komponentów lotniczych. Zaprojektowane z myślą o maksymalnej precyzji, symulują szeroki zakres ekstremalnych warunków i można je łatwo zaprogramować do szybkich cykli termicznych dzięki naszemu innowacyjnemu revoFACE , który prowadzi operatora przez każdy etap procesu.

Jeśli potrzebują Państwo dalszych informacji, prosimy o kontakt.

Potrzebujesz wyceny lub masz pytania odnośnie produktu?

Skontaktuj się z nami, aby uzyskać więcej informacji o tym produkcie. Skontaktuj się z nami

Normy odniesienia

  • RTCA DO-160G — Warunki środowiskowe i procedury testowe sprzętu pokładowego
  • MIL-STD-810H — Zagadnienia inżynierii środowiskowej dla komponentów obronnych/lotniczych
  • ECSS-E-ST-10-03C — Europejska Współpraca na rzecz Normalizacji Kosmicznej — oddział testowy
  • NASA-STD-7002B — Wymagania dotyczące testów ładunku
  • ISO 15864 — Systemy kosmiczne — Ogólne metody badań statków kosmicznych
  • EASA CS-25 — Specyfikacje certyfikacyjne dla dużych samolotów
  • MIL-STD-1540E — Wymagania testowe dla pojazdów startowych, górnych stopni i pojazdów kosmicznych

Autorytatywne źródła

Często zadawane pytania dotyczące testowania komponentów lotniczych

Jakie testy środowiskowe są obowiązkowe dla podzespołów lotniczych?

Dla awioniki cywilnej: RTCA DO-160G (sekcje 4-26) wymagane do certyfikacji FAA/EASA. Dla komponentów wojskowych: MIL-STD-810H (metody 500-520 klimatyczne, 521-525 deszcz/piasek/pył). Dla komponentów kosmicznych: ECSS-E-ST-10-03C (próżnia termiczna, wibracje, wstrząsy pirotechniczne, odgazowywanie). Każdy poziom testu zależy od wysokości operacyjnej, klasy misji i krytyczności komponentu.

Jaka jest różnica pomiędzy kwalifikacją naziemną a kwalifikacją lotniczą?

Kwalifikacja naziemna ( QM — Qualification Model) wykorzystuje model identyczny z lotem do ekstremalnie niszczycielskich testów (+25% margines ponad specyfikację). Kwalifikacja lotna (FM — Flight Model) wykorzystuje rzeczywisty model lotu, poddany zredukowanym testom akceptacyjnym (+10% ponad specyfikację). W przypadku misji kosmicznych dodawany jest Proto-Flight Model (PFM), łączący kwalifikację i akceptację w jednym elemencie sprzętowym.

Typowe zakresy temperatur dla podzespołów awioniki?

Norma DO-160G: Kategoria A1 (-55°C/+70°C) kabina hermetyczna, Kategoria B1 (-55°C/+85°C) komora bezciśnieniowa, Kategoria C1 (-55°C/+55°C) środowisko łagodne. Dla gondoli silnika: do +175°C podczas pracy, +225°C w warunkach nasłonecznienia. Dla elementów kosmicznych LEO: -120°C/+120°C w cyklu termicznym; GEO: do -180°C/+150°C.

Badanie odgazowania: kiedy jest obowiązkowe?

Zawsze obowiązkowe dla komponentów kosmicznych (ECSS-Q-ST-70-02C, ASTM E595). Limity: TML ≤ 1,0% (całkowita utrata masy), CVCM ≤ 0,1% (zgromadzone lotne materiały kondensujące). Materiały niezgodne z wymaganiami uwalniają cząsteczki, które zanieczyszczają optykę, czujniki i próżniowe panele słoneczne. Nie jest wymagane w przypadku awioniki naziemnej, ale zalecane dla komponentów w szczelnych lub kriogenicznych komorach.

Porozmawiaj bezpośrednio z naszymi inżynierami

Potrzebujesz zdać test regulacyjny lub szukasz komory zaprojektowanej zgodnie z Twoim protokołem testowym? Opowiedz nam o swoich potrzebach – zespół techniczny FDM odpowie na Twoje pytania bez pośredników.

1Czego potrzebujesz?
2Twój projekt
3Jak się z Tobą kontaktujemy
Krok 1 z 3

Czego potrzebujesz?

Proszę wskazać rodzaj zapytania, abyśmy mogli skierować je do właściwego specjalisty.

Typ żądania