Konfigurator komór klimatycznych
Odkryj Konfigurator Komór Klimatycznych
Nasz poradnik pomoże Ci wybrać komorę klimatyczną najlepiej odpowiadającą Twoim potrzebom.


Inkubator laboratoryjny to podstawowe narzędzie w badaniach naukowych i przemyśle. Jest to całkowicie izolowane środowisko, zaprojektowane w celu utrzymania stabilnych i kontrolowanych warunków temperatury i wilgotności, niezbędnych do wzrostu mikroorganizmów, kultur komórkowych i tkanek biologicznych.
W tym przewodniku przyjrzymy się bliżej zasadzie działania inkubatora, dostępnym typom, zastosowaniom w poszczególnych sektorach oraz kryteriom wyboru najodpowiedniejszego modelu dla danego laboratorium.
W zoologii inkubację definiuje się jako początkowy etap rozwoju organizmu, zazwyczaj wzrost zarodka w jaju.Inkubacja laboratoryjna ma na celu sztuczne odtworzenie warunków rządzących tym procesem.
W laboratoriach naukowych inkubacja jest wykorzystywana głównie do hodowli bakterii, drożdży, komórek i tkanek. Wymaga to izolowanego środowiska, które symuluje typowe warunki inkubacji: stałą temperaturę, wilgotność względną , a w niektórych przypadkach zmodyfikowaną atmosferę.
Inkubatory laboratoryjne to środowiska zaprojektowane w celu zapewnienia stabilności i precyzji warunków wewnętrznych. Dwa podstawowe parametry, które należy regulować, to temperatura i wilgotność względna .
Dzięki układom regulacji PID możliwe jest ustawienie zadanych wartości i utrzymanie ich niezmienionych przez długi czas. Typowy zakres temperatur wynosi od +5°C do +100°C, ze stabilnością ±0,1°C w najbardziej precyzyjnych modelach.
Niektóre inkubatory potrafią zapewnić specjalne warunki atmosferyczne, na przykład atmosferę beztlenową lub wzbogaconą w dwutlenek węgla, aby sprostać szczególnym potrzebom wzrostu komórek.
Istnieją różne rodzaje inkubatorów laboratoryjnych, każdy przeznaczony do konkretnych zastosowań:
Najprostszy model. Ciepło rozprowadzane jest poprzez naturalną konwekcję, bez wymuszonej wentylacji. Idealny do delikatnych hodowli komórkowych, które nie tolerują ruchu powietrza. Typowy zakres temperatur: od +5°C do +80°C.
Wyposażony w wewnętrzny wentylator zapewniający równomierne rozprowadzanie ciepła. Zapewnia doskonałą równomierność termiczną i szybszy czas powrotu do zadanych wartości po otwarciu drzwi. Nadaje się do testów stabilności i zastosowań wymagających równomierności w całej szafie.
Specjalistyczny inkubator z kontrolowanym stężeniem CO₂ (zazwyczaj 5%). Niezbędny do hodowli komórek ssaków i tkanek biologicznych wymagających kontrolowanej atmosfery. Więcej informacji można znaleźć w naszym artykule na temat komór wzrostowych z CO₂.
Łączy grzanie i aktywne chłodzenie, umożliwiając pracę nawet poniżej temperatury otoczenia. Typowy zakres: od +5°C do +100°C. Wymagane do zastosowań związanych z BZT (biologiczne zapotrzebowanie na tlen) oraz niskotemperaturowych badań mikrobiologicznych.
Do zaawansowanych zastosowań wymagających kontrolowanej atmosfery CO2oprócz standardowej regulacji temperatury firma FDM produkuje komorę testowąCO2 przeznaczoną dla laboratoriów biotechnologicznych, farmaceutycznych i badawczych.
Inkubatory mają bardzo różnorodne zastosowania:
Wybór inkubatora zależy od czterech głównych czynników:
Dla tych, którzy potrzebują także kontrolowanego oświetlenia — na przykład do hodowli roślin lub owadów — możliwe jest rozważenie komór wzrostowych FDM, które łączą funkcje inkubatora z programowalnymi systemami oświetleniowymi.
FDM Environment Makers projektuje i produkuje inkubatory i piece laboratoryjne od 1949 roku, w całości we Włoszech. Nasze inkubatory oferują precyzyjną kontrolę PID, zbiorniki ze stali nierdzewnej i intuicyjne interfejsy sterowania.
Każdy inkubator można skonfigurować z dodatkowymi akcesoriami: kontrolą wilgotności, modyfikowaną atmosferą (CO₂, N₂), systemami oświetlenia. Na specjalne potrzeby tworzymy również rozwiązania niestandardowe.
Odkryj inkubatory i piece laboratoryjne FDM lub skontaktuj się z nami, aby uzyskać poradę techniczną.
Standardowyinkubator kontroluje tylko temperaturę (zwykle 5-70°C) i jest używany do hodowli bakterii tlenowych, inkubacji płytek agarowych oraz do badań mikrobiologicznych żywności i środowiska.Inkubator CO2 utrzymuje wzbogaconą atmosferę (3-10% CO2, zwykle 5%) i wysoką wilgotność (90-95% RH) do hodowli komórek ssaczych, hybrydom i kultur pierwotnych. CO2 jest niezbędny do buforowania pH pożywki wodorowęglanowej (system Hendersona-Hasselbalcha): w temperaturze 37°C z 5% CO2 i 24 mM wodorowęglanu osiągane jest fizjologiczne pH 7,4. Inkubatory CO2 integrują: czujnik IR lub TCD dla CO2, system nawilżania z tacką na sterylną wodę i automatyczną dekontaminację (UV, H2O2, 180°C suche ciepło) w celu zapobiegania zanieczyszczeniom. Wybór zależy od zastosowania: w diagnostyce mikrobiologicznej wystarczający jest standard CLSI M07, w hodowli komórkowej ATCC lub terapii komórkowej GMP i IQ/OQ/PQ obowiązkowy jest CO2 z kwalifikacją.
Temperatura 35 +/- 2 C wskazana przez CLSI M07 stanowi optymalny kompromis dla wzrostu głównych ludzkich patogenów, z których większość jest mezofilna, przy czym optimum wynosi 37 C (temperatura ciała). W temperaturze 37 C Enterobacteriaceae, Staphylococcus i Streptococcus rosną szybko, co pozwala na odczytanie AST po 16-20 godzinach. Niższe temperatury (25-30 C) są stosowane do środowiskowych Pseudomonas, drożdży i grzybów strzępkowych. Wyższe temperatury (42-44 C) odróżniają Campylobacter jejuni (termofilne) od innych gatunków lub selektywnie fekalne E. coli w wodzie. Kliniczny inkubator mikrobiologiczny wymaga jednorodności objętości użytkowej i stabilności czasowej w celu zagwarantowania powtarzalności MIC (minimalnego stężenia hamującego). Do akredytacji laboratoriów klinicznych zgodnie z normą ISO 15189 wymagana jest redundantna kontrola z dwiema niezależnymi sondami.
Wilgotność jest krytyczna dla długotrwałych hodowli komórkowych: w temperaturze 37 C z 90-95% RH , parowanie pożywki hodowlanej jest ograniczone w płytkach 96-dołkowych (obj. 200 uL, pasywne parowanie tacy z jałową wodą na dnie inkubatora, proste, ale z ryzykiem zanieczyszczenia; (2) aktywny nawilżacz z ultradźwiękami lub elektrodami, ze sterowaniem sprzężeniem zwrotnym; (3) wtrysk pary w zaawansowanych modelach ze zintegrowaną dekontaminacją. Aby zapobiec zanieczyszczeniu bakteryjnemu i grzybiczemu, do tacy dodaje się 0,05 M CuSO4 lub soli czwartorzędowych, lub używa się wody o przewodności < 1 uS/cm, zmienianej co tydzień. Ciągły monitoring za pomocą sondy pojemnościowej jest obowiązkowy dla komórek macierzystych i terapii komórkowej GMP. W przypadku zastosowań mikrobiologicznych CLSI wilgotność nie jest kontrolowana, ale wentylacja musi zapobiegać wysuszeniu płytek.
Dekontaminacja UV (lampa 254 nm) zmniejsza powierzchniowe zanieczyszczenie mikrobiologiczne, ale ma ograniczenia: (1) zerowa penetracja w cieniu, pod półkami, wewnątrz płyt; (2) zmniejszona skuteczność w odległości powyżej 1 metra od źródła; (3) degradacja lampy o 30% w ciągu 9000 godzin; (4) brak kompatybilności z żywymi komórkami. Cykle UV muszą być wykonywane w pustej komorze, z typowym cyklem 30-60 minut. Bardziej skuteczne metody alternatywne: suche ciepło 140-180°C przez 2-4 godziny (eliminuje również zarodniki), odparowany H2O2 ( 0,35% kwasem nadoctowym przez nebulizację). W przypadku terapii komórkowej GMP typowy protokół obejmuje cykl termiczny 180°C co 3 miesiące z walidacją biologiczną przy użyciu zarodników Geobacillus stearothermophilus (redukcja 6 log). Częstotliwość cotygodniowego ręcznego czyszczenia 70% etanolem pozostaje konieczna niezależnie od systemu automatycznego.
Potrzebujesz zdać test regulacyjny lub szukasz komory zaprojektowanej zgodnie z Twoim protokołem testowym? Opowiedz nam o swoich potrzebach – zespół techniczny FDM odpowie na Twoje pytania bez pośredników.